גג צריפנו בעל מום ♫

גַּג צְרִיפֵנוּ בַּעַל מוּם
לֹא רְעָפִים לֹא זֶפֶת
כָּל טִפָּה בְּיוֹם גָּשׁוּם
עַל מִטָּתִי דּוֹלֶפֶת

אָבִינוּ יוֹשֵׁב וּמִתְלוֹצֵץ
עַל גָּג זֶה וְעַל גֶּשֶׁם
אוּלַי נָּדוּג פֹּה דָּג נוֹצֵץ
אוֹ נְגַדֵּל פֹּה דֶּשֶׁא

וְאִמָּא כֹּה רָגוֹן תִּרְגֹן
בּוֹכָה וּמִתְרַגֶּשֶׁת
אַל תִּבְכִּי זֶה לֹא אָסוֹן
אוּלַי תִּהְיֶה פֹּה קֶשֶׁת

[שורה ראשונה בלבד שונה:]
גַּג בֵּיתֵנוּ בַּעַל מוּם

[בית שלישי שורה 1]
וְאִמָּא אַךְ תִּרְגַּז, תִּרְגַּן

[הבית הפותח רשום שוב
כבית אחרון]

הִתְפָּרֵק הַגַּג שֶׁלָּנוּ,
הוּא טִפָּה דּוֹלֵף,
וּכְשֶׁהַיּוֹרֶה מַגִּיעַ,
זֹאת נָחוּשׁ הֵיטֵב!

הַטִּפּוֹת הָרִאשׁוֹנוֹת,
עַל רָאשֵׁינוּ הֵן נוֹשְׁרוֹת.
"לֵךְ תָּבִיא אֵיזוֹ גִּיגִית!"
"שֶׁאֶטְל אֲחוֹתִי תָּבִיא"!

"רוּצִי וְהָבִיאִי דְּלִי!"
"שֶׁנִּיסֶלֶה אָחִי יָבִיא"!
"אֶטְל אֲחוֹתִי תָּבִיא "!
"נִיסֶלֶה אָחִי יָבִיא"!

הַטִּפּוֹת מְטַפְטְפוֹת
עַל שֻׁלְחָנוֹת וּשְׁרַפְרַפִּים;
טוֹב שֶׁאַבָּא מִתְלוֹצֵץ:
"אוֹטוֹטוֹ נָדוּג דָּגִים!"

"מָצָא לוֹ זְמַן לְהִתְבַּדֵּחַ!"
מִתְכָּעֶסֶת אִמָּא –
"חֲסֵרָה גַּם פֹּה צַלַּחַת,
רוּצוּ כְּבָר, קָדִימָה!"...

שְׁלוּלִיוֹת בְּכָל הַבַּיִת,
גִּיגִיוֹת, דְּלָיִים,
וּמַשְׁפְּרִיץ, נוֹצֵץ הָעֹנִי:
אוֹי, זְמַנִּים קָשִׁים!

ס'איז צעבראָכן אונדזער דעכל,
ס'איז שוין באַלד אַ יאָר –
און אַז ס'טריפֿט אַ רעגנדל
פֿילן מיר עס גאָר...

תּחילת קאַפּען טראָפּנדלעך
גלײַך אויף אונדזער בעטעלע,
לויפֿט און ברענגט אַ שיסעלע
אונדזער שוועסטער עטעלע.

שפּרינגען גאָר די טראָפּנדלעך
גלײַך אַרויס פֿון שיסעלע, –
לויפֿט און ברענגט אַ בעקעלע
אונדזער ברודער ניסעלע...

ס'קאַפּען שוין די טראָפּנדלעך
אויף אַלע בענק און טישעלעך,
און דער טאַטע ווערטלט זיך:
„מ'וועט באַלד כאַפּן פֿישעלעך.“

ווערט מײַן מאַמע רעכט אין כּעס:
„חכמות אים געפֿעלן!
לויפֿט און ברענגט אַ טעלער נאָך,
וועל איך אונטערשטעלן...“

אַזוי שטעלט מען כּלים אָן,
דאָ אין אַלע זײַטן,
און דער דלות שפּריצט מיט טראָפּן,
אוי, ס'איז שלעכטע צײַטן!...