שם בארץ הפירמידות ♫

[בית שני, שורה שלישית]
שָׁב רוּחוֹ וְגַם נִשְׁבַּר עֻזּוֹ

אין דעם לאַנד פֿון פּיראַמידן
איז געװיין אַ קעניג, בּייז און שלעכט,
געװייזן זיינען אַלע יידען
זיינע דינער, זיינע קנעכט.

שװער האָט זיי געפּלאָגט דער קעניג,
ליידן האָט דאָס פֿאָלק געמוזט,
וייל הער האָט פֿאַרשטאנען ועייניק,
ועייניק מוט פאַרמאָגט אין בּראַסט.

פּיצלעך קינדער אַיינגעמויערט
װען אַ ציגל האָט געפֿעלט.
װער װייס וי לאַנג עס ויוט געדויערט
האָט די ויסטע שקלאַפֿן װעלט?

װען אין לאַנד פֿון פּיראמידן
װאָלט ניט געװיין אַ גרויסע העלד
װאָס האָט געקעמפֿט פֿאר אַלע יידן
מיט זיין חכמה און זיין שװערד.

יציאת־מצרים

אין דעם לאַנד דער פּיראַמידן
װאַר אַ קעניג, בייז און שלעכט.
און עס װאַר אַלע ייִדן
זײַנע דינער, זײַנע קנעכט.

שװער האָט זיי געפּלאָגט דער קעניג,
לײַדן האָט דאָס פֿאָלק געמוזט,
װײַל עס האָט פֿאַרשטאַנען װייניק —
װייניק מוט װאַר אין זײַן ברוסט.

קנעטן ליים און שלעפּן ציגל,
בויען שלעסער הויך און רײַך —
ביז דעם קבֿר פֿון זײַן װיגל
װאַר דער קנעכט צו הונדע גלײַך.

קינדער האָט מען דאַן פֿאַרמויערט
װען אַ ציגל האָט געפֿעלט —
און װער װייס, װי לאַנג עס דויערט
דיזע װיסטע שקלאַפֿנװעלט,

װען אין לאַנד דער פּיראַמידן
זאָל ניט זײַן אַ שטאַרקער העלד,
װעלכער האָט געקעמפֿט פֿאַר ייִדן
מיט זײַן חכמה און זײַן שװערד.