פרחי השדה ♫

שָׁקֵד קוֹרֵא לְכָל הָעָם
כָּל צִיץ וָצִיץ אֵלַי
בִּמְחוֹל מַַחֲנַיִם תֵּצְאוּ פֹה
עַל גֶּבַע וּבַגַּיְא

כָּל הַפְּרָחִים אָז בָּאוּ חִישׁ
וַיְכַסּוּ פְנֵי כַר
שָׁם כַּלָּנִית פֶּרֶג הַדָּם
וּתְכֵלֶת צִיץ-הַבַּר

הַזִּיוָן קוֹרֵא לְכָל הָעָם
כָּל פֶּרַח צִיץ אֵלַי
בִּמְחוֹל מַחֲנַיִם פֹּה נֵצֵא
אָבִיב הֵן בָּא לַגַּיְא X2

כָּל הַפְּרָחִים אָז בָּאוּ חִישׁ
וַיִּתְאַסְּפוּ בַכַּר
שָׁם פֶּרֶג-דָּם, רַקֶּפֶת גַּם
וְכַלָּנִית הַבַּר X2

וּבְתֵת לָהֶם זִיוָן הָאוֹת
רוֹקְדִים פִּרְחֵי אָבִיב
וּבַשָּׁמַיִם בְּשִׂמְחָה
זוֹרַחַת שֶׁמֶשׁ זִיו X2

אָז אַף הָעָם חָרָה בָּהֶם
וַיֵּרֶד אֶל הַכַּר
נִבְהֲלוּ כָּל הַפְּרָחִים
פָּסְקָה שִׂמְחָה עַל הַר X2

וּבְשׁוּב הַסְּתָיו לִמְאוּרָתוֹ
[וּ?]בָא אָבִיב לַגַּיְא
קוֹרֵא זִיוָן אֶל כָּל הָעָם
כָּל פֶּרַח צִיץ אֵלַי X2

עִם בּוֹא אָבִיב מִתְעוֹרְרִים
גַּם כִּסּוּפַי לַכְּפָר
וְגַם אֲנִי עִם הַפְּרָחִים
אֶרְקֹד בַּגַּיְא, בָּהָר

עס קלינגט דאָס מַאי-גלעקל אין טאָל,
און רופט צונויף די פֿרײַנד,
און יעדע שמעקנדיקע בלום
וויל זינגען, טאַנצן הײַנט.

פֿון אַלע פֿאַרבן זײַנען דאָ
די בלימעלעך אין פֿעלד:
ווײַס, רויט און גרוי, און געל און בלוי -
אַ לעבנדיגע וועלט!

דאָס מאַי-גלעקל שפילט אויף אַ טאַנץ,
מען טאַנצט זיך זייער פֿײַן,
און די לבנה קוקט און קוועלט,
און שיקט איר זילבער-שײַן.
אין כעס ווערט דער בייזער פֿראָסט,
און לאָזט זיך גיין אין טאָל.

די בלומען טאַנצן שוין ניט מער,
מען הערט ניט זייער קול,
גאָר אָט איז שוין דער פֿראָסט אַוועק,
דאָס מַאי-גלעקל רופֿט גיך,
רופֿט אויף אַ פֿרילינג-באַל אין טאָל
די בלימעלעך צו זיך.

עס קומט דער פֿרילינג, און מיך ציט
פֿון שטוב אין גרינען וואַלד!
די בלומען זינגען, טאַנצן דאָרט.
איך טאַנץ מיט זיי שוין באַלד!